6944 323639   210 6918306  
Exetaseis

Ιστορικό και Κλινική εξέταση νεογνού

Ιστορικό

Ένα από τα πιο σπουδαία κεφάλαια της κλινικής εξέτασης του νεογνού είναι το περιγεννητικό ιστορικό που εκτείνεται πίσω στο χρόνο σύλληψης. Σηµαντικά είναι, επίσης, το οικογενειακό, το µητρικό και το πατρικό ιστορικό.
Στο οικογενειακό ιστορικό περιλαµβάνονται πληροφορίες για κληρονοµικά µεταδιδόµενα νοσήµατα, όπως µεταβολικές διαταραχές, αιµοφιλία, κυστική ίνωση, πολυκυστικούς νεφρούς κ.α., ιστορικό περιγεννητικών θανάτων και άλλα.
Στο µητρικό ιστορικό περιλαµβάνονται η ηλικία, η οµάδα αίµατος, µεταγγίσεις, χρόνιας ασθένειας της µητέρας όπως υπέρταση, νεφρική νόσος, κ.α., έρπητας των γεννητικών οργάνων και πρόσφατες λοιµώξεις ή έκθεση της µητέρας σε λοιµώξεις. Οι προηγούµενες εγκυµοσύνες της µητέρας και τα προβλήµατά τους έχουν, επίσης, σηµασία. Έτσι, οι εκτρώσεις, οι νεογνικοί θάνατοι, οι πρόωροι τοκετοί, οι συγγενείς διαµαρτίες, ο ίκτερος, η άπνοια και η αναπνευστική δυσχέρεια καταγράφονται λεπτοµερώς. Μεγάλη σηµασία έχει ακόµη η καταγραφή των φαρµάκων, ναρκωτικών, οινοπνεύµατος και καπνού που η µητέρα έκανε χρήση στη διάρκεια της εγκυµοσύνης.
Στο περιγεννητικό ιστορικό ελέγχονται η πιθανή διάρκεια της κύησης, ο καρδιακός ρυθµός του κυήµατος, τα αποτελέσµατα προγεννητικών ελέγχων, η προεκλαµψία, η αιµορραγία, τραύµατα και λοιµώξεις, χειρουργικές επεµβάσεις της µητέρας, η παρουσία πολυϋδραµνίου ή ολιγοϋδραµνίου και η χορήγηση κορτικοειδών και άλλων φαρµάκων.
΄Οσον αφορά τον τοκετό, σηµασία έχουν: η προβολή του νεογνού, η έναρξη του τοκετού, ο χρόνος ρήξης των εµβρυϊκών υµένων, ο πυρετός, η καταγραφή των καρδιακών παλµών του κυήµατος, η σύσταση (αίµα, µηκώνιο), η ποσότητα του αµνιακού υγρού η χορήγηση αναλγητικών ή αναισθησίας στη µητέρα, ο τρόπος τοκετού, η βαθµολογία Apgar και η ανάγκη ή όχι ανάνηψης του νεογνού.

Κλινική εξέταση νεογνού

Στην πρώτη κλινική εξέταση του νεογνού, η επισκόπηση αποτελεί το σπουδαιότερο µέρος και αποκαλύπτει τις περισσότερες ανωµαλίες από οποιαδήποτε άλλη λεπτοµερή εξέταση αργότερα. Το νεογνό πρέπει να είναι γυµνό και ζεστό κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Κρύα χέρια και παρατεταµένοι ή απότοµοι χειρισµοί µεταβάλλουν τη δραστηριότητα και τα ζωτικά σηµεία του νεογνού. Είναι φυσικό ότι πρώτα εξετάζονται τα ζωτικά σηµεία και η συµπεριφορά, όπως η αναπνοή, το χρώµα, η κατάσταση εγρήγορσης κ.α., ενώ ταυτόχρονα ελέγχεται η ύπαρξη συγγενών ανωµαλιών.

ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΥΗΣΗΣ:

Η εκτίµηση κατά πόσο ένα νεογνό είναι πρόωρο, τελειόµηνο ή υπερώριµο αποτελεί µία πολύ σηµαντική µεταβλητή στην κλινική διάγνωση. Η εκτίµηση αυτή µπορεί να γίνει:

  • από την ηµεροµηνία της τελευταίας περιόδου, σύµφωνα µε τον κανόνα του McDonald: προστίθενται 7 ηµέρες και αφαιρούνται 3 µήνες
  • από τα υπερηχογραφήµατα στη διάρκεια της κύησης
  • από την ηµεροµηνία των πρώτων κινήσεων του κυήµατος, που υπολογίζονται περίπου στις 16-18 εβδοµάδες
  • από την ηµεροµηνία των πρώτων καρδιακών παλµών, που ανιχνεύονται µε υπερηχογράφηµα γύρω στις 10 µε 12 εβδοµάδες
  • στο νεογέννητο. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες µέθοδοι εκτίµησης της ωριµότητας του, που στηρίζονται στα εξωτερικά φυσικά χαρακτηριστικά του και στη νευροµυϊκή λειτουργία. Οι πιο συχνά χρησιµοποιούµενες µέθοδοι είναι η µέθοδος Dubowitz και η εξέταση κατά Ballard που βασίζονται στα µορφολογικά και νευροµυϊκά χαρακτηριστικά.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΧΡΩΜΑ: Το χρώµα του νεογνού είναι πιθανώς ο πιο σηµαντικός δείκτης της λειτουργίας του καρδιοαναπνευστικού του συστήµατος. "Καλό" χρώµα θεωρείται ένα ρόδινο χρώµα σ΄ όλο το σώµα, εκτός από τα χέρια και πόδια, που µπορεί να είναι κυανωτικά (ακροκυάνωση). Οι παραλλαγές του χρώµατος που ενδιαφέρουν είναι κυανό (κυάνωση), λευκό (ωχρότητα), πορφυρό (πληθώρα) και ρόδινο (φυσιολογικό).

ΑΝΑΠΝΟΕΣ: Οι αναπνοές είναι συνήθως 40 µέχρι 60 ανά λεπτό. Η αναπνοή σ τα νεογνά, και ιδιαίτερα στα πρόωρα, µπορεί να είναι περιοδική. Έτσι µπορεί να αναπνέουν κανονικά για ένα-δύο λεπτά και µετά να έχουν µία µικρή περίοδο άπνοιας (συνήθως 5 ως 10 δευτερόλεπτα). Άπνοια που διαρκεί πάνω από 10 δευτερόλεπτα ή / και συνοδεύεται από αλλαγή του χρώµατος του νεογνού σε κυανωτικό είναι παθολογική.

ΑΚΡΟΑΣΗ: Η ακρόαση των πνευµόνων σπάνια βοηθάει στην εκτίµηση της κατάστασης ενός φυσιολογικού ρόδινου νεογνού χωρίς εισολκές και γογγυσµό. Αν σε µια περιοχή του πνεύµονα δεν ακούγεται αναπνευστικό ψιθύρισµα, τότε πιθανώς να υπάρχει πνευµοθώρακας ή ατελεκτασία και χρειάζεται ακτινογραφία θώρακα ή διαφανοσκόπηση.

ΚΑΡΔΙΑ: Στην ακρόαση της καρδιάς, ο εξεταστής πρέπει να έχει υπόψη τους περιορισµούς της εξέτασης. Αν το νεογνό κλαίει, θα πρέπει να ηρεµήσει µε µια πιπίλα.

  • Πρέπει πρώτα να καθοριστεί αν η καρδιά είναι δεξιά ή αριστερά.
  • Ο φυσιολογικός καρδιακός ρυθµός είναι µεταξύ 120 και 160 παλµών ανά λεπτό. Ποικίλει ανάλογα µε την ενεργητικότητα του νεογνού. Σε µερικά τελειόµηνα και πρόωρα µπορεί να κατεβεί κάτω από 100 σε κατάσταση ηρεµίας και να αυξάνεται µε τον ερεθισµό.
  • Η ακρόαση των φυσηµάτων έχει τη µικρότερη σηµασία από οποιαδήποτε άλλη ηλικία. Το νεογνό µπορεί να έχει σοβαρή καρδιακή ανωµαλία και να µην ακούγεται φύσηµα. Φυσήµατα, γενικώς, που είναι έντονα ή εµφανίζονται µετά τις δύο πρώτες ηµέρες ζωής και επιµένουν απαιτούν έλεγχο.

Η ψηλάφηση των µηριαίων αρτηριών είναι απαραίτητη στην κλινική εξέταση του νεογνού (ισθµική στένωση αορτής).

Η αρτηριακή πίεση (ΑΠ) πρέπει να µετριέται σε όλα τα νεογνά.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΛΙΑΣ

Με την επισκόπηση ελέγχεται η ύπαρξη διάτασης της κοιλιάς (διόγκωση ενδοκοιλιακού οργάνου, απόφραξη εντέρου, περιτονίτιδα) και ενδεχόµενες µεταβολές του χρώµατος του δέρµατος (ερυθρότητα).
Η ψηλάφηση της κοιλιάς γίνεται µε απαλές κινήσεις από κάτω προς τα πάνω. Στο φυσιολογικό νεογνό, το ήπαρ είναι ψηλαφητό 2 ως 2,5 εκατοστά κάτω από το δεξί πλευρικό τόξο, ενώ ο σπλήνας είναι συνήθως αψηλάφητος. Σηµειώνεται η ύπαρξη µαζών. Τις πρώτες ηµέρες ζωής µπορούν να ψηλαφηθούν και οι νεφροί.
Η ακρόαση της κοιλιάς γίνεται για τον έλεγχο παρουσίας ή όχι εντερικών ήχων, της ποιότητας και της έντασής τους.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Τα εξωτερικά γεννητικά όργανα των τελειόµηνων νεογνών διαφέρουν σηµαντικά από αυτά των µεγαλυτέρων βρεφών όπως και από αυτά των προώρων.

ΑΓΟΡΙΑ: Στα αγόρια ελέγχεται το πέος για τυχόν ανωµαλίες της βαλάνου, του έξω στοµίου της ουρήθρας (υποσπαδία, επισπαδίας) της πόσθης (φίµωση) και του σώµατος (γωνιώδης κάµψη). Το φυσιολογικό µήκος του πέους είναι 3,6±0,7 εκατοστά από την ηβική σύµφυση µέχρι την κορυφή της βαλάνου. Σχεδόν σε όλα τα αγόρια νεογνά υπάρχει φίµωση που δεν θεωρείται παθολογική.
Το όσχεο συχνά είναι πολύ µεγάλο, εξαιτίας της επίδρασης µητρικών ορµονών. Διόγκωση του οσχέου µπορεί να οφείλεται σε υδροκήλη ή βουβωνοκήλη. Η υδροκήλη είναι συχνό εύρηµα και υποχωρεί αυτόµατα, εκτός αν είναι επικοινωνούσα. Οι όρχεις πρέπει να ψηλαφώνται από πάνω προς τα κάτω. Συχνά είναι ανασπώµενοι ενώ στα πρόωρα µπορεί να ψηλαφώνται µέσα στο βουβωνικό πόρο. Ελέγχεται το µέγεθος τους, που πρέπει να είναι το ίδιο και για τους δύο, και το χρώµα του υπερκείµενου δέρµατος. Κυανωτικό χρώµα είναι σηµείο συστροφής.

ΚΟΡΙΤΣΙΑ: Στα τελειόµηνα νεογνά τα µεγάλα χείλη καλύπτουν τα µικρά. Όσο πιο ανώριµο είναι το νεογνό τόσο πιο πολύ προέχουν τα µικρά χείλη. Πολλές φορές παρατηρείται έξοδος από τον κόλπο βλεννώδους εκκρίµατος ή σπανιότερα µικρής ποσότητας αίµατος (ψευδοπερίοδος) που οφείλονται στη διακοπή των ορµονών της µητέρας.

ΠΕΡΙΝΕΟ: Ελέγχεται πάντοτε το περίνεο για τρήµατα ή κύστεις όπως και ο πρωκτός. Η διάµετρος του δακτυλίου είναι φυσιολογικά 10 χιλιοστά. Αν το φύλο του νεογνού είναι διφορούµενο, αν υπάρχουν παθολογικά τρή¬µατα στο περίνεο ή ατρησία πρωκτού ή αν οι όρχεις δεν ψηλαφώνται, χρειά¬ζεται περαιτέρω ενδοκρινολογικός, ακτινολογικός και γενετικός έλεγχος.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ

Η επιδερµίδα του νεογνού (ιδιαίτερα του πρόωρου) είναι εξαιρετικά λεπτή και, έτσι, η πλούσια αγγείωση του υποδόριου ιστού την κάνει να φαίνεται ρόδινη. Οι συχνότερες καλοήθεις καταστάσεις του δέρµατος είναι:

  • Tο κεχρίο (millio), που συναντάται στη µύτη, στο µέτωπο και στις παρειές. Αποτελείται από λευκωπές βλατίδες σε µέγεθος κεφαλής καρφίτσας, που περιέχουν υλικό της κεράτινης στοιβάδας και εξαφανίζονται µέσα στις πρώ¬τες εβδοµάδες ζωής.
  • Οι µογγολοειδείς κηλίδες εµφανίζονται στην οσφυοϊερά χώρα, έχουν χρώµα γκριζογάλανο και παρατηρούνται συχνότερα στα νεογνά των µεσογειακών χωρών, της Άπω Ανατολής και της µαύρης φυλής. Στερούνται κλινικής σηµασίας και εξαφανίζονται στα πρώτα χρόνια ζωής.
  • Το τοξικό ερύθηµα είναι η πιο συχνή από τις καλοήθεις παροδικές νόσους του νεογνού. Αποτελείται από ακανόνιστες ερυθηµατώδεις βλατίδες σ΄ όλο το σώµα που εµφανίζονται από τη δεύτερη ηµέρα ζωής µέχρι τη δεύτερη εβδοµάδα.

Παθολογικές καταστάσεις είναι τα αιµαγγειώµατα (οµαλά ή επίπεδα, αιµαγγειωµατώδεις σπίλοι, σηραγγώδη), οι καφεγαλακτόχροες κηλίδες (cafe au lact spots) και οι σπίλοι.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΚΕΛΕΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ: Κρατώντας το νεογνό σε πρηνή θέση ελέγχεται η πλάτη ιδιαίτερα στην οσφυοϊερά χώρα για την παρουσία µηνιγγוּυελοκήλης, τρηµάτων ή µαζών.

ΑΝΩ ΑΚΡΑ: Η εξέταση των άκρων περιλαµβάνει έλεγχο της κλείδας, της ωµοπλάτης, του βραχίονα, του αγκώνα και του χεριού. Αρκετά συχνά είναι τα κατάγµατα της κλείδας, ιδιαίτερα σε εργώδεις τοκετούς, αλλά δεν προκαλούν σοβαρές επιπλοκές. Η απουσία της κερκίδας ή της ωλένης µπορεί να διαπιστωθεί µε την κλινική εξέταση. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην εξέταση του χεριού, όχι µόνο επειδή υπάρχει µεγάλος αριθµός συγγενών ανωµαλιών του (συνδακτυλία, πολυδακτυλία, κλινοδακτυλία κ.α.) αλλά επειδή οι διαµαρτίες του χεριού συχνά αποτελούν µέρος ενός γενικότερου συνδρόµου.

ΚΑΤΩ ΑΚΡΑ: Τα κάτω άκρα ελέγχονται ως προς τη θέση, συµµετρία, µέγεθος και εύρος κινήσεων. Απαραίτητη εξέταση είναι οι χειρισµοί Οrtolani και Barlow, για τον έλεγχο αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου. Ελέγχεται, επίσης, η τυχόν ύπαρξη ραιβοϊπποποδίας και άλλων ανωµαλιών του ποδιού.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΕΦΑΛΗΣ, ΑΥΤΙΩΝ, ΜΥΤΗΣ, ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΛΑΙΜΟΥ

ΚΕΦΑΛΗ: Η περίµετρος κεφαλής του τελειόµηνου νεογνού κυµαίνεται από 33 ως 38 εκατοστά. Το κρανίο ελέγχεται για τυχόν εκδορές και τραύµατα. Συχνά υπάρχει υποδόριο οίδηµα στη βρεγµατοϊνιακή περιοχή, που ονοµάζεται προκεφαλή. Η προκεφαλή πρέπει να διαφοροδιαγιγνώσκεται από το κεφαλαιµάτωµα, που αποτελεί υποπεριοστική, συλλογή αίµατος, αφορίζεται από τις ραφές και είναι πιο σπάνιο. Η προκεφαλή εµφανίζεται από γέννηση και υποχωρεί σε 2-3 ηµέρες, σε αντίθεση µε το κεφαλαιµάτωµα, που εµφανίζεται 2-3 µέρες µετά τον τοκετό και εξαφανίζεται σε 3 ή περισσότερες ηµέρες. Ελέγχεται, επίσης, η κινητικότητα των ραφών. Για τον αποκλεισµό συνοστέωσης, τοποθετούνται οι δύο αντίχειρες στις δύο πλευρές της ραφής και κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Οι ραφές είναι: η στεφανιαία, που χωρίζει το µετωπιαίο από τα βρεγµατικά οστά, η οβελιαία, που διατρέχει τη µέση γραµµή µεταξύ των δύο βρεγµατικών, η λαµδοειδής, που χωρίζει το ινιακό από τα βρεγµατικά και η λεπιδοειδής, που χωρίζει το βρεγµατικό από το κροταφικό. Τέλος ελέγχονται οι πηγές, κυρίως η πρόσθια πηγή, που έχει σχήµα ρόµβου και βρίσκεται στη συµβολή της οβελιαίας και των στεφανιαίων ραφών. Συνήθως έχει µέγεθος 4x5 εκατοστά. Η οπίσθια πηγή, που βρίσκεται µεταξύ της οβελιαίας και των λαµδοειδών ραφών, έχει µέγεθος 0,5 Χ 0,5 εκατοστά.

ΑΥΤΙΑ: Ένα ακανόνιστο, ασύµµετρο ή µε παθολογικό µέγεθος και θέση αυτί µπορεί να συνδυάζεται και µε άλλες συγγενείς ανωµαλίες (χρωµοσωµικές, νεφρών κ.α.). Ο έλεγχος της ακοής γίνεται µε την παρατήρηση της αλλαγής της έκφρασης του νεογνού σε θορύβους.

ΜΥΤΗ: Η διεύρυνση της βάσης της µύτης και συνεπώς η µεγαλύτερη απόσταση µεταξύ των δύο οφθαλµών, καλείται υπερτηλορισµός και µπορεί να είναι ορισµένες φορές εύρηµα ενός συνδρόµου. Ο υποτηλορισµός είναι σπάνιος και παρατηρείται κυρίως σε νεογνά µε τρισωµία 13 ή ολοπροσεγκεφαλία. Η ατρησία των ρινικών χοανών αποτελεί µια άλλη ανωµαλία της ρινικής οδού και, αν είναι αµφοτερόπλευρη, προκαλεί έντονη αναπνευστική δυσχέρεια.

ΣΤΟΜΑ: Το στόµα του νεογνού ελέγχεται για ελλείµµατα της µαλθακής ή της σκληρής υπερώας, για πρόωρη έκφυση νεογιλών δοντιών, για κύστεις των ούλων. Κύστεις λευκωπές στη µέση γραµµή της υπερώας ονοµάζονται µαργαριτάρια του Epstein και είναι φυσιολογικό εύρηµα. Επίσης, ελέγχεται το µέγεθος της κάτω γνάθου (µικρογναθία).

ΛΑΙΜΟΣ: Ελέγχονται η ύπαρξη ραιβόκρανου, κυστικού υγρώµατος, διόγκωσης θυρεοειδούς, κύστεων του βραγχιακού τόξου και λεµφαδένες.

ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ

Η νευρολογική εξέταση του νεογνού περιλαµβάνει τον έλεγχο της στάσης, του µυϊκού τόνου, της µυϊκής ισχύος, των παθητικών και ενεργητικών κινήσεων και τον έλεγχο των αρχέγονων αντανακλαστικών.

ΣΤΑΣΗ: Το φυσιολογικό νεογνό έχει τα ισχία σε απαγωγή και µερική κάµψη και τα γόνατα σε κάµψη. Τα άνω άκρα είναι σε προσαγωγή και κάµψη κατά τον αγκώνα και οι γροθιές σφιγµένες.

ΜΥΪΚΟΣ ΤΟΝΟΣ: Ελέγχεται µε την ανύψωση του νεογνού από την πρηνή θέση, µε το χέρι του εξεταστή στο στήθος. Οι εκτείνοντες µύες του αυχένα µπορούν να κρατήσουν το κεφάλι στην ίδια ευθεία µε το σώµα για 3 δευτερόλεπτα.

ΜΥΪΚΗ ΙΣΧΥΣ: Εκτιµάται µε το παλαµιαίο αντανακλαστικό συλλήψεως, το οποίο εκλύεται όταν ο εξεταστής τοποθετήσει τους δείκτες του στις παλάµες του νεογνού και το ανασηκώσει. Αυτό κρατιέται σφιχτά από τα δάκτυλα του εξεταστή και έχει τη δύναµη να κρατήσει το πάνω µέρος του κορµού του.

ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ: Όλες οι ενεργητικές κινήσεις του νεογνού ελέγχονται ως προς την ποιότητα και τη συµµετρία τους. Ένα τελειόµηνο, σε εγρήγορση νεογνό είναι δραστήριο και κινεί όλα τα µέλη του µε εναλλασσόµενο τρόπο.

ΑΡΧΕΓΟΝΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ: Τα αρχέγονα αντανακλαστικά είναι: το παλαµιαίο αντανακλαστικό της σύλληψης, που περιγράφηκε στον έλεγχο της µυϊκής ισχύος, το αντανακλαστικό της αναζήτησης, κατά το οποίο όταν το δάκτυλο του εξεταστή αγγίξει τη γωνία του στόµατος του νεογνού, αυτό στρέφει το κεφάλι προς το σηµείο εκείνο και κινεί τα χείλη του. Το αντανακλαστικό του θηλασµού εκλύεται µε την τοποθέτηση του δακτύλου του εξεταστή στο στόµα του νεογνού, οπότε αυτό κάνει µυζητικές κινήσεις. Το αντανακλαστικό του Moro εκλύεται ως εξής: Το νεογνό κρατείται από τον αυχένα µε την παλάµη του εξεταστή. Ο εξεταστής προκαλεί κάµψη του αυχένα και κατόπιν απότοµη έκταση, ώστε να πέσει προς τα πίσω απότοµα το κεφάλι του. Το αντανακλαστικό θέσεως διακρίνεται στο αντανακλα¬στικό της βάδισης και στο αντανακλαστικό αναρρίχησης. Για την έκλυση του αντανακλαστικού της βάδισης, το νεογνό κρατείται όρθιο από τις µασχάλες ενώ τα πέλµατα του αγγίζουν µία επιφάνεια, οπότε εκτελεί ρυθµικές κινήσεις βάδισης. Το αντίστοιχο της αναρρίχησης εκλύεται µε τον ερεθισµό της πρόσθιας επιφάνειας των κνηµών σε µια γωνία (τραπεζιού), οπότε το νεογνό εκτελεί κινήσεις ανόδου σκάλας. Το ασύµµετρο αντανακλαστικό του αυχένα εκλύεται µε τη στροφή του κεφαλιού του νεογνού στο πλάϊ, ενώ το σώµα του κρατείται σταθερό σε ύπτια θέση. τότε τα άκρα της πλευράς που κοιτάζει το νεογνό παρουσιάζουν έκταση, ενώ τα αντίθετα κάµψη (ξιφοµάχου).
Άλλα αντανακλαστικά είναι το ραχιαίο αντανακλαστικό του κορµού, στο οποίο ερεθισµός της µιας ή άλλης πλευράς της σπονδυλικής στήλης του νεογνού από τον αυχένα µέχρι τον κόκκυγα προκαλεί κάµψη του κορµού προς την πλευρά του ερεθισµού. Η δοκιµασία αυτή αποτελεί και αδρό έλεγχο της ακεραιότητας από το Θ2 νεύρο µέχρι και το Ι1. Τέλος, τα "µάτια της κούκλας" εκλύονται µε στροφή του κεφαλιού προς τα δεξιά και έπειτα προς τα αριστερά οπότε προκαλείται κίνηση των οφθαλµών προς την αντίθετη κατεύθυνση.

ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ

Η εξέταση των οφθαλµών γίνεται συνήθως µετά τη δεύτερη ηµέρα, όταν υποχωρεί το φυσιολογικό οίδηµα των βλεφάρων από τον τοκετό. Ελέγχεται η αντίδραση της κόρης στο φως και η ύπαρξη καταρράκτη, γλαυκώµατος, αιµορραγιών του σκληρού, επιπεφυκίτιδας κ.α.

ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΚΟΥΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΤΡΟΥ ΚΕΦΑΛΗΣ

Οι µετρήσεις του βάρους, του µήκους και της περιµέτρου της κεφαλής αποτελούν συνήθως το τελικό στάδιο της κλινικής εξέτασης του νεογνού. Η περίµετρος κεφαλής ενός τελειόµηνου νεογνού είναι µεταξύ 33 και 38 εκατοστών, το µήκος σώµατος µεταξύ 48 και 53 εκατοστών και το βάρος σώµατος µεταξύ 2700 και 3600 γραµµαρίων.

1135

Ρωτατε, σας απανταμε !



Για να ρωτήσετε τη γιατρό, για κάποιο θέμα που σας απασχολεί, μπορείτε να συμπληρώσετε και να στείλετε τη φόρμα που ακολουθεί. Η απάντηση θα σας σταλεί με email.

3 + 19 = ?

Φροντιζουμε για την Υγεια των Παιδιων

Η υγεία των παιδιών, τόσο η σωματική όσο και η ψυχική, είναι καθοριστική για τη φυσιολογική τους εξέλιξη και ανάπτυξη καθώς και για την κοινωνική τους ένταξη.

paidi-ygeia.grTα σύγχρονα κοινωνικά και οικογενειακά πρότυπα και συνήθειες δεν οδηγούν μόνο σε θετικές, αλλά και σε αρνητικές εξελίξεις που έχουν άμεση επίπτωση στην υγεία των παιδιών.

Η επιβάρυνση της υγείας των παιδιών εκτός από τις άμεσες επιπτώσεις στην κοινωνία, διαμορφώνει και μελλοντικές αρνητικές εξελίξεις  στα επιδημιολογικά πρότυπα, καθώς η αύξηση των προβλημάτων υγείας των παιδιών, οδηγεί στην εμφάνιση ή την επίταση των νοσημάτων στους μελλοντικούς ενήλικες, με άμεση επίπτωση στην κατάσταση της υγείας του μελλοντικού πληθυσμού.

"Η υγεία των παιδιών και η σύγχρονη κοινωνία"
Γ. Μάρκοβιτς  Σ.  Μοναστηρίδου

 

Αθηνα

mapΧατζοπούλου 6,  Ν. Φιλοθέη, Αθήνα, ΤΚ: 11 524

phone210 69 18 306